Author koryuPosted on Categories Почетна 
Нинџутсу Сојузот Буџинкан Македонија
најавува дводневен семинар на тема:
Гокуи Не Ваза (Тајните на борба на земја)
со инструкторот Игор Довезенски
Како што веќе Ви е познато, во нашето доџо се посветува големо внимание на борбата на земја. Во школите на Буџинкан овие техники постојат во Такаги Јошин Рју, Шинден Фудо Рју и Кукишинден Рју. Многу од катите на Такаги Јошин Рју, завршуваат со техники на давење или лост на земја. Иако не се организирани во кати, во минатото било неопходно секој Буши (воин) да посвети внимание на тренингот на Не Ваза.
Ги покануваме сите вљубеници во боречките вештини да присуствуваат на семинарот и да научат повеќе за тајните на борба на земја. Семинарот е отворен за сите – без разлика на нивото на знаење, или, пак, на стилот.
Ова е можност за сите да го зголемат своето знаење за вештината која со векови била мистерија дури и за самите Јапонци.
Време: 23 и 24 јануари, 2010 год.
Распоред:
Сабота Недела
11.00 до 13.00 тренинг 11.00 до 13.00 тренинг
13.00 до 15.00 ручек-одмор 13.00 до 15.00 ручек-одмор
15.00 до 17.00 тренинг 15.00 до 17.00 тренинг
Место: Хомбу доџо Пат кон Сонцето – Скопје – Македонија
Опрема: Ги (горно и долно), појас и танто.
Уште една година остана зад нас. Беше посветена на духовниот развој преку Саино Кон Ки. Ние се обидовме да дознаеме што значи тоа преку проучување и вежбање на школото Гјокко Рју Кошиџутсу. 
за самоодбрана за жени, која побуди огромно внимание кај домашните медиуми, со што успешно ја презентиравме нашата вештина и организација пред македонската јавност. Се обидовме колку што можеме повеќе да го претставиме соке Масааки Хатсуми во величенствено светло.
Драган М. и Антон П., додека со 7 кју заслужено се закитија Маја И., Игор С. и Мирон Ц. 
Под водство на
машкиот насилник како и начините и местата на кои
која имаше огромна желба да ги
Школото за борбени вештини
тие го откажаа своето учество поради појавата и ширењето на свинскиот грип во нашата држава. Сепак, тоа не ги поколеба петнаесетината ученици на Буџинкан Македонија да ја проучуваат школата Шинден Фудо Рју Џутаиџутсу. Во текот на двата дена, успеавме да ги поминеме сите кати од сите три нивоа на оваа рју ха: шоден, чуден и окуден. 
Како и секогаш, дружењето беше прекрасно, атмосферата во доџо-то весела, а во текот на слободното време не изостанаа ниту посетите на скопските ресторани и кафулиња, познати по одличната храна и амбиент. 
Буџинкан Македонија ви најавува:
Тема на семинарот беше Саино Кон Ки, а големиот мајстор се обиде да го објасни нејзиното значење преку техники и кати од Гјокко Рју Кошиџутсу и Кото Рју Коппоџутсу. Семинарот се одржа под отворено небо. Првиот ден времето беше сончево и мирно, додека вториот дуваше ветер проследен со силни дождови. Сето тоа придонесе подобро да се разбере учењето на нинџутсу, како и самата природа на елементите вода (суи) и оган (ка). 
претставува голема чест и доверба. Мајсторот Фролих го покани водачот на Буџинкан Македонија на заедничка посета на Хомбу Доџо-то во Јапонија, каде што Довезенски ќе полага за годан (5 дан), што секако, говори за заемната доверба и почит меѓу нив. Беше разговарано и за заедничките планови во текот на 2010 година, а шиханот даде огромна подршка за работата на Буџинкан Македонија и истакна дека можеме да сметаме секогаш на неговата помош во било која област.
ридовите, за кратко време го поминавме селото Стрезовце и почнавме да навлегуваме во селото Макреш. За жал, во тој момент двајца од учесниците се откажаа. Патот го продолжија деветмина, кои навистина покажаа силна воља и посветеност да истрајат до крај. Се движевме по сувото речно корито на реката Петрошница, за потоа да се упатиме на запад кон ридот Перос. Со помош на компас и стара топографска карта, патот не одведе низ атарот на селото Добрача, а потоа во селото Бајловце се искачивме на ридот Висока (764 м), за да продолжиме да се движиме преку сртовите на околните ридови. Двежејќи се повторно на запад, влеговме во густа борова, а потоа и во дабова шума, по што излеговме право пред источното подножје на Татичев Камен во селото Кокино. Тоа беше нашата последна дестинација пред враќањето назад кон Липац. Дотука, после поминати 30-тина километри по стрмен и нерамен терен со убиствено брз ритам на движење, неколкумина од учесниците 
почнаа да добиват грчеви на нозете. Сенсеи Игор Довезенски на неколку пати со употреба на методи на масажа од Хичибуку Гошинџутсу, успеа на неколку пати да ги оспособи за движење. При тоа и нивната голема желба и посветеност да стигнат до одредницата го сторија своето. Сите заедно се искачивме на платото на древната мегалитска 
критична за повеќето учесници. Најголем дел од нив, поради целодневниот марш, имаа добиено големи рани на стопалата, потоа проблеми со колената и мускулите, а кај еден од учениците почна да се јавува блага дезорентација и халуцинации. До крајот на Патот на Шугенџа остануваа уште точно 15 километри, а на местото на појдовната точка беа оставени нашите возила со кои требаше да се вратиме назад во Скопје. Поради повредите на поголем дел од учениците, беше договорено патот да го продолжат тие кои се во можност да го сторат тоа, а останатите да чекаат се додека не се заврши со семинарот и не се вратиме со возилата по нив.