Автор: koryu

Author koryu

Ја преживеваме последната битка со природата и со тоа ставивме крај на едно прекрасно дружење и себеспознавање. Ставивме крај на едно екстремно тестирање за кое ќе раскажуваат и следните генерации на нашето доџо.

Седум години по ред, воините на Буџинкан Македонија ја ставаа на тест својата издржливост и упорност преку невиден подвиг, познат под името „Преживување во природа“. Но се што е убаво има свој крај, па така го завршивме и ова патешествие.

За среќа повторно успешно!

Викендов што измина, за последен пат, единаесет членови на доџо-то земаа учество во „последната битка“  со природата и со самите себе. Од нив осуммина успеава да „преживеат“ и да ја добијат борбата со својот ум и со своето тело. Тројца од пријавените и покрај огромната желба, не успеава да ја издржат голготата под врелото сонце. Нивното тело попушти и мораа да се откажат пред време.

Семинарот започна во 08.00 часот во саботата, кога групата се упати кон местото викано С’мкнено. Станува збор за природно свлечиште сместено меѓу два речиси голи ридови, каде нема никаква сенка односно заштита од жешкото сонце. Целиот терен изобилува со песок, камења и карпи, а самата средина е примамлива единствено за некои видови инсекти и диви животни.

По пристигнувањето веднаш се започна со тренинг и средување на логорот и така наизменично до 23.00 часот, со цел да не се дозволи негативните мисли да преовладаат, а истовремено телото и духот да се стават под огромен притисок.
Првиот ден од семинарот, се откажаа двајца од пријавените. Напорниот тренинг и високата температура на воздухот, која изнесуваше 37 целзиусови степени, но и дехидрација поради малата дозволена количина на вода за пиење, си го направија своето. Кај нив се појави притисок во градите проследен со силно срцебиење, неконтролирано потење и нарушување на срцевиот ритам.

Ноќта помина во најдобар ред, со чување стража и со тричасовно спиење, кое всушност е единствениот одмор каде е дозволено целосно седнување односно залегнување.

Во неделата во 05.00 часот пред изгрејсонце, воините веќе будни се упатија на ближниот рид каде се започна со кенџутсу тренинг. Околу 05.30 часот, учесниците го поздравија изгревањето на сонцето, а потоа продолжија со тренингот.
Во 09.00 часот, тие започнаа со медитација во коритото на исушениот водопад, а потоа со силен марш групата се упати кон местото „Стари Лозја“, каде што продолжи со вообичајните активности.

Вториот ден температурата на воздухот беше за еден степен помала (36 целзиусови), но заморот беше видно зголемен, па така уште еден член мораше да се откаже поради сончаница која почна да предизвикува проблеми со ориентацијата, а подоцна предизвика силна главоболка проследена со повраќање.

Во 16.00 часот, водачот на Буџинкан Македонија прогласи крај на семинарот, по што учесниците се вратија на стартната точка каде што добија вода и овошје со цел да ја повратат силата назад.

Така, заврши овој голем настан за Буџинкан Македонија, кој седум години по ред го организиравме и на кој секогаш со задоволство и гордост ќе се сеќаваме.

На сите учесници кои „преживеава“ им честитаме што станаа дел од историјата на доџо-то, а на останатите кои се откажаа, исто така им честитаме за покажаната храброст да земат учество на настанот.

Нинпо Иккан!!!

Author koryu

Стигнавме до крајот. Дојдовме до последниот семинар (седми по ред) „Преживување во природа“ што ќе биде организиран од страна на организацијата Пат кон Сонцето и Буџинкан Македонија.

Минатата година шидоши Игор Довезенски пред учесниците на настанот изјави дека нема намера повеќе да организира семинар на кој се појавуваат исти ученици, кои се веќе докажани. Тој спомена дека во последните неколку години не гледа причина да организира настан на кој подмладите ученици немаат предизвик или храброст да учествуваат. Само вака, според инструкторот Довезенски, семинарот ќе се зачува во спомените како нешто недостижно за повеќето „обични луѓе“. 

За што станува збор? Пред седум години, Довезенски го создаде семинарот со наслов „Преживување во природа“ на кој членовите на Буџинкан Македонија требаше да ја тестираат својата воља и издржливост до крајните граници. Како што годините изминуваа, така секоја година стандардите и предизвиците беа поголеми, но истовремено и се помалку ученици се пријавуваа за учество. Во последните две-три години, само мала група на членови останаа доследни и бестрашно влегуваа во оваа авантура (и најчесто) успешно ја совладуваа. 

Шидоши Игор Довезенски отсекогаш велел дека Будо може да вежба секој и секаде. Дека сигурноста што ја овозможува атмосферата во доџо-то воопшто не дозволува некому за да се нарече воин. И најважно од се, Довезенски отсекогаш велел дека нинџутсу може да се вежба само со близок контакт со природата и преку тестирање на издржливоста (физичка и ментална) до крајните граници.

Епа, ова е последна прилика за тоа:

За храбрите, за одважните.

Два пеколни дена, далеку од цивилизација, без храна и само литар ипол вода, без дополнителна облека и хигиенски средства. Два дена вежбање, медитација и голо преживување.  

Место: С’мкнено (26 км. до најблискиот град и болница / пустински услови)

Време: 27 и 28 јули, 2013 година
Пријавување најдоцна до 18 јули, со цел да се избегне калкулирање со временските услови. 

Почеток: 07:00 часот (сабота)

Враќање: само Господ знае

Прочитај убаво и размисли!!!

Maкедонија е позната по пеколните летни температури предизвикани од таканаречените „африкански бранови“. Најтопло е во последните денови од јули, кога температурата се искачува и над 45 целзиусови, а индексот на сончевото зрачење е на максималното ниво.

Пред семинарот, секој учесник во сопствена организација треба да си направи соодветни лекарски прегледи и да добие усмена или писмена потврда од лекар дека е психофизички здрав и целосно подготвен за дводневен екстремен напор (под врелото летно сонце), без храна и вода, а проследен со тежок тренинг и тричасовен сон. 

Секој учесник доброволно се пријавува на семинарот и сноси сопствена одговорност за евентуалните последици настанати по неговото здравје или живот!

Настанот е отворен за сите и на него можат да учествуваат сите граѓани на Македонија (и од надвор) со наполнети 18 години.

Дозволена опрема: вреќа за спиење, шаторско крило, војничка униформа (панталони и кошула), една маица, капа, еден пар гаќи (широки), еден пар чорапи, јаже, нож и шише од литро ипол (празно).

Важно: забрането носење храна, вода и останати работи кои не се наведени погоре. Пред поаѓање, ќе има задолжителна проверка.  

Најважно: семинарот е предвиден само за цврсти момци и девојки. Условите за тренинг ќе бидат исклучително тешки, а дисциплината ќе биде железна. Тие кои не се чуствуваат психофизички спремни за да „влезат во пеколот“ и кои не се подготвени да го убијат сопственото его, ги молиме да не се пријавуваат на семинарот. Имајте во предвид дека температурата на воздухот може да се искачи над 45 целзиусови. Забрането седнување на задник за време на семинарот (во текот на двата дена) и потпирање на сите четири екстремитети истовремено. Само три часа спиење, останатото време тренинг.

Забрането жалење, изговори и плачење за време на семинарот.

Појаснување: Дозволена количина на вода за пиење за двата дена: 1.5 литри.
Неколкупати досега сме слушнале дека „чим е дозволено литар ипол вода и не е толку страшно“. Должни сме да Ви појасниме дека таа количина на вода, под врелото сонце, се губи во првите неколку часови од тренингот. Течностите од Вашето тело испаруваат преку потење, дишење и зборување. Вие во текот на двата дена постојано имате активности кои предизвукуваат потење, а при тоа не смеете да седнете ниту за миг и да се одморите. Нема сенки, нема дополнителни количини вода. Размислете добро!!!

Се гледаме наскоро во „дупката“. 

Author koryu

Лошите временските прилики проследени со дожд и грмотевици го спречија одржувањето на неделниот семинар Суи Рен, па така тој беше заменет со интензивен тренинг за Иаиџутсу (брзо извлекување и симултано сечење со самурајски меч). 

Одржувањето на саботниот семинар за лак и стрела (Јуми Ја), донекаде беше успешно, иако дождот кој паѓаше за време на викендот го менуваше распоредот постојано. 
Така, учениците успеава да ја поминат обуката за изработка на лак и стрела, меѓутоа, учењето на техниките за гаѓање беше попречувано од молњите и дождот. 

За да не се случува ова и понатаму, беше договорено отсега овие две вештини да се предаваат за време на Летните Нинџа Кампови во август.

Author koryu

Шиноби воините кои ја изучувале школата Тогакуре рју Нинџутсу задолжително морале да бидат обучени во 18 воени дисциплини наречени Нинџа Јухаккеи (忍者十八系). Една од тие дисциплини е Суи Рен (水練) односно обуката во вода.

На 29/30 јуни, инструкторот на Буџинкан Македонија, Игор Довезенски, ќе одржи два семинари кои традиционално се организираат од страна на Школото за борбени вештини Пат кон Сонцето.

Првиот ден (сабота) ќе биде посветен на техниките на изработка и гаѓање со нинџа лак и стрела (јуми ја џутсу), додека за време на вториот (недела) ќе се вежбаат техниките во вода (суи рен).

На семинарот можат да присуствуваат само членовите на организацијата, но без разлика на рангот и звањето.

Во минатото, шидоши Довезенски овие две вештини ги предаваше секое лето, но пред две години одлучи овие настани да ги организира секоја втора година. Тие што ќе пропуштат сега, ќе мора да чекаат цели две години на нив.

Саботниот семинар ќе започне во 10.30, а неделниот во 10.00 часот. За сите учесници е обезбедено бесплатно спиење во Хомбу Доџо-то на Пат кон Сонцето.

Author koryu

На падините на легендарната планина Липац, викендов се одржа семинарот што секоја година го одржуваме во чест на нашиот учител за Даито рју Аикибудо, шиханот Антонино Черта.

На настанот учествуваа 12 членови на Школото за борбени вештини Пат кон Сонцето, кои во текот на двата дена неуморно ги вежбаа техниките на јапонската традиционална боречка школа Оно ха Итто рју (Такеда ден).

Во саботата, се вежбаше шест, додека во неделата вкупно пет часа. Ако на ова се додадат искачувањата по планината во текот на двата дена, тогаш слободно може да се каже дека успешно ја одржуваме нашата борбена готовност и кондиција.

За разлика од минатите години, кога спиевме под отворено небо, оваа година преспавме во конаците на преубавиот манастир „Свети Ѓорѓија“.
Освен напорниот тренинг и уживањето во прекрасната и недопрена природа на Липац, неизбежно беше и гравчето во котле кое секогаш се приготвува за саботната вечера.

По завршувањето на семинарот, домаќинот на манастирот ни понуди секоја година да ни ги отвора конаците за преспивање, а таквата понуда со задоволство ја прифативме со цел на настанот да ги привлечеме да учествуваат и нашите помлади членови кои се уште не се навикнати да спијат под отворено небо.

На крајот сите учесници уште веднаш го најавија своето присуство за следната година, што само говори за квалитетниот тренинг и убавината на оваа едноставна боречка школа која плени со својата едноставност и ефикасност.